دانشنامه جامع بازی Assassin's Creed (نسخه اول)

وقتی سرزمین مقدس در آتش سومین جنگ صلیبی می‌سوزد و سایه‌ها رازدار نبردی پنهان برای تعیین سرنوشت بشریت می‌شوند، فرقه حشاشین (Assassins) به تنها تیغی در برابر کنترل مطلق تبدیل می‌گردد.
اساسینز کرید (Assassin’s Creed) یک بازی پیشگام در سبک اکشن-ماجراجویی و مخفی‌کاری ساخته‌ی استودیوی یوبی‌سافت مونترآل (Ubisoft Montreal) است که بازیکن را در دو خط زمانی متفاوت قرار می‌دهد: در دوران مدرن در نقش دزموند مایلز (Desmond Miles) و در گذشته در نقش الطائر بن لااحد (Altaïr Ibn-La’Ahad)، یک استاد قاتل سقوط‌کرده.
او باید برای بازیابی شرافت خود و جلوگیری از توطئه شوالیه‌های معبد (Templars)، نُه هدف کلیدی را در شهرهای تاریخی خاورمیانه ترور کند و با استفاده از هنر پارکور، مخفی‌کاری در میان جمعیت و تیغه پنهان (Hidden Blade)، مسیر خود را از میان دسیسه‌های سیاسی باز کند. Assassin’s Creed با ترکیب داستان‌های تاریخی و عناصر علمی‌تخیلی از طریق دستگاهی پیشرفته به نام آنیموس (Animus)، پایه‌گذار یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی شد و تجربه‌ای انقلابی در گشت و گذار آزادانه در یک جهان باز (Open World) ارائه داد.

جدول اطلاعات کلیدی

در جدول زیر اطلاعات مهم را درباره بازی Assassin's Creed 1 می‌بینید.

داستان بازی (بدون اسپویل)

داستان در سال 2012 آغاز می‌شود، جایی که یک متصدی بار به نام Desmond Miles توسط یک شرکت داروسازی مرموز و قدرتمند به نام Abstergo Industries ربوده می‌شود. دانشمند ارشد این شرکت، دکتر وارن ویدیک (Dr. Warren Vidic) و دستیارش لوسی استیلمن (Lucy Stillman) او را مجبور می‌کنند وارد دستگاهی به نام Animus شود؛ دستگاهی که می‌تواند خاطرات ژنتیکی اجداد یک فرد را شبیه‌سازی کند.

هدف Abstergo پیدا کردن مکان یک شیء باستانی و اسرارآمیز است که در خاطرات یکی از اجداد دزموند پنهان شده است.

در دنیای Assassin’s Creed دو گروه مخفی و قدیمی وجود دارند: اساسین‌ها (Assassins) و تمپلارها (Templars). اساسین‌ها باور دارند انسان باید آزادی اراده داشته باشد و بدون کنترل زندگی کند، در حالی که تمپلارها معتقدند برای برقراری صلح در جهان باید نظم و کنترل کامل برقرار شود؛ حتی اگر این کار به قیمت محدود شدن آزادی انسان‌ها تمام شود. این دو فرقه قرن‌هاست در سایه با یکدیگر در حال جنگ هستند.

با ورود به Animus، خط داستانی اصلی در سال 1191 میلادی و همزمان با سومین جنگ صلیبی در سرزمین مقدس روایت می‌شود. بازیکن کنترل Altaïr Ibn-La’Ahad را به دست می‌گیرد. او در ابتدای بازی طی یک ماموریت حیاتی در معبد سلیمان (Solomon’s Temple) برای به دست آوردن یک گنجینه از رهبر تمپلارها یعنی رابر دو سابل (Robert de Sablé)، دچار غرور می‌شود و سه قانون اصلی فرقه Assassins را زیر پا می‌گذارد. این اشتباه فاجعه‌بار باعث شکست ماموریت و حمله ارتش دشمن به قلعه و مقر اصلی حشاشین در شهر مصیاف (Masyaf) می‌شود.

پس از این واقعه، رهبر فرقه یعنی المعلم (Al Mualim) مقام و سلاح‌های Altaïr را از او می‌گیرد و او را به پایین‌ترین درجه تنزل می‌دهد. برای جبران این خطا و بازگرداندن شرافتش، ماموریتی سنگین بر دوش او گذاشته می‌شود: Altaïr باید نه شخصیت قدرتمند و تاثیرگذار را که به نوعی در ادامه جنگ‌های صلیبی و فساد منطقه نقش دارند، در سه شهر دمشق (Damascus)، عکا (Acre) و اورشلیم (Jerusalem) ترور کند.

در طول این ماموریت‌ها، Altaïr به تدریج متوجه ارتباطی پنهان میان اهداف خود می‌شود. او درمی‌یابد که ماموریتش چیزی فراتر از حذف چند فرمانده نظامی یا دلال جنگ است. کم‌کم پرده از یک توطئه بزرگ کنار می‌رود؛ توطئه‌ای که می‌تواند مفهوم آزادی اراده انسان‌ها را تهدید کند و مرز میان عقاید اساسین‌ها و دشمنان دیرینه‌شان را مبهم‌تر از همیشه نشان دهد.

همچنین مقاله ما درباره دانشنامه جامع بازی Assasssin's creed Shadows را هم بخوانید.

دنیای بازی

جهان نسخه اول این مجموعه، بازآفرینی تاریک، خشن و در عین حال شگفت‌انگیزی از خاورمیانه در دوران جنگ‌های صلیبی است. اتمسفر بازی به گونه‌ای طراحی شده که بازیکن سنگینی سایه جنگ، تنش‌های مذهبی و بی‌رحمی قرون وسطی را در هر گوشه از محیط حس کند. طراحی هنری، با استفاده از فیلترهای رنگی متمایز برای هر منطقه، هویت بصری منحصربه‌فردی به مکان‌ها بخشیده و حس پویایی بی‌نظیری را با جمعیت انبوه، کوچه‌های پرپیچ‌وخم و معماری‌های تاریخی القا می‌کند. بازیکن می‌تواند با بالا رفتن از بلندترین مناره‌ها و برج‌ها، عظمت این جهان را تماشا کند و سپس در میان سایه‌ها و جمعیت پنهان شود.

مناطق اصلی بازی شامل موارد زیر است:

• مصیاف (Masyaf): قلعه کوهستانی و مقر اصلی فرقه Assassins. این دهکده‌ی کوچک با معماری سنگی و قرارگیری در دل کوهستان، اتمسفری منزوی، خشن و در عین حال امن دارد و به عنوان نقطه شروع و پایان هر ماموریت عمل می‌کند.
• دمشق (Damascus): شهری تحت کنترل نیروهای مسلمان و نمادی از ثروت و پیشرفت. دمشق با فیلتر رنگی گرم و طلایی-نارنجی به تصویر کشیده شده است. بازارهای شلوغ، مساجد باشکوه و معماری غنی اسلامی، فضایی زنده و پرجنب‌وجوش به این شهر بخشیده‌اند.
• عکا (Acre): پایگاه اصلی صلیبیون که در محاصره و جنگ ویران شده است. رنگ‌بندی این شهر سرد و متمایل به آبی و خاکستری است. ساختمان‌های تخریب‌شده، معماری گوتیک، حضور سنگین سربازان و بیماران در خیابان‌ها، اتمسفری تاریک، غم‌افزا و خفقان‌آور ایجاد کرده است.
• اورشلیم (Jerusalem): شهر مقدس و نقطه تلاقی ادیان. اورشلیم با فیلتر رنگی سبز ملایم طراحی شده و اتمسفری روحانی اما به شدت پرتنیدگی دارد. این شهر به محله‌های مختلفی تقسیم شده است و تقابل فرهنگی و مذهبی در خیابان‌های آن کاملاً حس می‌شود.
• پادشاهی (Kingdom): یک محیط وسیع و باز که شهرهای مختلف را به یکدیگر متصل می‌کند. این منطقه پر از کمپ‌های نظامی دشمنان، روستاهای کوچک و مسیرهای کوهستانی است و گشت‌وگذار در آن با اسب انجام می‌شود، اما به دلیل حضور گشتی‌های Templars منطقه‌ای خطرناک محسوب می‌گردد.

همچنین مقاله ما درباره دانشنامه جامع بازی Assassin's Creed Valhalla را هم بخوانید.

شخصیت‌های بازی

داستان بازی بر دوش شخصیت‌هایی است که هر کدام نماینده‌ی ایدئولوژی‌ها و جبهه‌های مختلفی در نبرد میان کنترل و آزادی هستند. برای درک بهتر، این شخصیت‌ها به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم شده‌اند:

شخصیت‌های اصلی

• Desmond Miles: پروتاگونیست دوران مدرن بازی. او یک جوان معمولی است که از گذشته و میراث خانوادگی خود فرار کرده، اما اکنون به عنوان یک زندانی، مجبور است برای کشف رازهای باستانی به درون خاطرات اجدادش برود.
• Altaïr Ibn-La’Ahad: پروتاگونیست اصلی در خط زمانی تاریخی. او یک قاتل حرفه‌ای، مغرور و بسیار ماهر است که پس از یک اشتباه بزرگ، در مسیر رستگاری و درک معنای واقعی آرمان‌های فرقه‌اش قدم می‌گذارد.
• Al Mualim: رهبر مقتدر فرقه حشاشین. او به عنوان یک مرشد خردمند، ماموریت‌های ترور را به Altaïr محول می‌کند و از طریق گفتگوهای فلسفی، سعی دارد بینش او را نسبت به جهان تغییر دهد.

شخصیت‌های فرعی

• Dr. Warren Vidic: دانشمند ارشد شرکت Abstergo و مدیر پروژه Animus. او شخصیتی سرد، بی‌رحم و عمل‌گرا دارد که برای رسیدن به اهداف شرکت از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند.
• Lucy Stillman: دستیار دکتر Vidic که برخلاف او، رویکردی انسانی‌تر نسبت به Desmond دارد و سعی می‌کند در طول جلسات شبیه‌سازی، به او کمک کند و اطلاعاتی از دنیای بیرون به او بدهد.
• Robert de Sablé: استاد اعظم شوالیه‌های معبد و آنتاگونیست اصلی در خط زمانی گذشته. او یک استراتژیست بی‌رحم و قدرتمند است که اهدافش مستقیماً با آرمان‌های Assassins در تضاد است.
• مالک السیف (Malik Al-Sayf): یکی از اعضای ارشد فرقه و مسئول دفتر حشاشین در شهر اورشلیم. او به دلیل اتفاقات معبد سلیمان (که منجر به از دست دادن دست چپش و مرگ برادرش شد)، کینه‌ی عمیقی از Altaïr به دل دارد.
• پادشاه ریچارد شیردل (King Richard the Lionheart): فرمانده نیروهای صلیبی در منطقه که در شهر عکا مستقر است. اگرچه او مستقیماً یکی از اهداف ترور نیست، اما تصمیمات نظامی او تاثیر عمیقی بر اتمسفر جنگ‌زده‌ی منطقه دارد.
• نُه هدف ترور (The Nine Targets): مجموعه‌ای از رهبران نظامی، دلالان برده، تجار و اشراف‌زادگان که اگرچه در ظاهر ارتباطی با هم ندارند، اما هر کدام با سوءاستفاده از جنگ، در حال پیاده‌سازی یک توطئه مشترک در شهرهای دمشق، عکا و اورشلیم هستند.

همچنین مقاله ما درباره شخصیت شناسی اتزیو Ezio Auditore da Firenze در سری Assassins Creed را هم بخوانید.

گیم‌پلی و مکانیک‌های بازی

هسته اصلی گیم‌پلی بازی بر سه پایه استوار است: جابه‌جایی آزادانه در محیط، جمع‌آوری اطلاعات و در نهایت ترور هدف. سازندگان به جای استفاده از رابط‌های کاربری شلوغ، سعی کرده‌اند بیشتر اطلاعات را از طریق خود محیط و انیمیشن‌ها به بازیکن منتقل کنند.

سیستم پارکور و دویدن آزاد (Free-Running)

یکی از بزرگ‌ترین نوآوری‌های بازی، سیستم جابه‌جایی آن است. Altaïr می‌تواند از تقریباً هر سطح، دیوار یا ساختمانی که دارای لبه و برجستگی باشد بالا برود. سیستم Free-Running به بازیکن اجازه می‌دهد با نگه داشتن چند دکمه، به صورت روان و پیوسته روی پشت‌بام‌ها بدود، از روی موانع بپرد و از در و دیوار شهرها برای فرار یا رسیدن به اهداف استفاده کند.

مخفی‌کاری اجتماعی (Social Stealth)

برخلاف بسیاری از بازی‌های هم‌نسل خود که مخفی‌کاری را در پنهان شدن در سایه‌ها و تاریکی خلاصه می‌کردند، این بازی مفهوم Social Stealth را معرفی کرد. ایده اصلی، «پنهان شدن در معرض دید» است. Altaïr می‌تواند با شبیه‌سازی رفتار عادی، در میان جمعیت محققان (Scholars) پنهان شود، روی نیمکت‌ها بنشیند یا با آرام راه رفتن از کنار نگهبانان عبور کند تا جلب توجه نکند.

سیستم مبارزات (Combat System)

زمانی که مخفی‌کاری با شکست مواجه می‌شود، بازی وارد فاز مبارزه تن‌به‌تن می‌شود. مبارزات بازی بر اساس زمان‌بندی دقیق و استفاده از ضدحمله (Counter-Attack) طراحی شده‌اند. به جای حمله مداوم، بازیکن باید حرکات دشمن را پیش‌بینی کرده و با یک دفاع و ضدحمله‌ی به‌موقع، آن‌ها را از پا درآورد. Altaïr در طول بازی به سلاح‌های مختلفی از جمله شمشیر اصلی، خنجر کوتاه، خنجرهای پرتابی (Throwing Knives) و امضای اصلی این سری یعنی تیغه پنهان (Hidden Blade) دسترسی دارد.

چرخه تحقیقات (Investigation Loop)

بازیکن نمی‌تواند مستقیماً به سراغ ترور اهداف اصلی برود. پیش از هر ترور، Altaïr باید در سطح شهر اطلاعات جمع‌آوری کند. این مرحله شامل مینی‌گیم‌ها و ماموریت‌های متنوعی است:

• جیب‌بری (Pickpocketing): دزدیدن نامه‌ها یا نقشه‌ها از رابط‌های دشمن در شلوغی.
• استراق سمع (Eavesdropping): نشستن روی نیمکت‌های نزدیک به مکالمات مهم برای شنیدن جزئیات امنیتی.
• بازجویی (Interrogation): دنبال کردن یک سخنران یا هدف خاص به کوچه‌های خلوت و کتک زدن او برای اعتراف گرفتن.
• ماموریت‌های خبرچین‌ها (Informer Missions): انجام چالش‌های زمانی (مانند ترورهای بی‌سروصدای نگهبانان یا جمع‌آوری پرچم‌ها) برای دریافت اطلاعات از هم‌پیمانان.

دید عقاب (Eagle Vision)

این مکانیک به عنوان یک حس ششم برای Altaïr عمل می‌کند که ریشه در ژنتیک خاص او دارد. با فعال کردن Eagle Vision، رنگ‌بندی جهان بازی تغییر کرده و افراد با هاله‌های رنگی مشخص می‌شوند: قرمز برای دشمنان، آبی برای متحدان، سفید برای منابع اطلاعاتی و طلایی برای اهداف اصلی ترور.

نقاط دید و پرش ایمان (Viewpoints & Leap of Faith)

برای کشف نقشه بازی و پیدا کردن ماموریت‌ها، بازیکن باید از برج‌ها و مناره‌های بلند شهرها بالا برود. با رسیدن به بالاترین نقطه، عمل همگام‌سازی (Synchronization) انجام می‌شود که بخش‌هایی از نقشه را روشن می‌کند. پس از آن، Altaïr می‌تواند با اجرای یک انیمیشن نمادین و سینمایی به نام Leap of Faith، از ارتفاع بسیار زیاد به درون گاری‌های کاه بپرد تا سریعاً به زمین بازگردد.

نوار همگام‌سازی (Synchronization Bar)

بازی مفهوم کلاسیک «نوار سلامتی» (Health Bar) را ندارد؛ در عوض از مفهومی به نام Synchronization Bar استفاده می‌کند. آسیب دیدن در مبارزات، کشتن افراد بی‌گناه یا سقوط از ارتفاع باعث کاهش این نوار می‌شود و نشان می‌دهد که Desmond در حال از دست دادن ارتباط خود با خاطرات Altaïr است. بازسازی این نوار با استراحت کردن یا انجام اعمال هماهنگ با قوانین فرقه (مثل فرار موفقیت‌آمیز از دست نگهبانان) امکان‌پذیر است.

همچنین مقاله ما درباره ترتیب بازی های Assassin's Creed را هم بخوانید.

گرافیک و صداگذاری

بخش گرافیک و صداگذاری بازی Assassin’s Creed نمایانگر یک جهش بزرگ در نسل هفتم کنسول‌ها بود. سازندگان با ترکیب هنر طراحی محیطی و تکنولوژی‌های پیشرفته‌ی صوتی، فضایی واقع‌گرایانه و غوطه‌ورکننده از خاورمیانه در دوران جنگ‌های صلیبی خلق کردند که تا آن زمان بی‌سابقه بود.

گرافیک و عملکرد فنی

• موتور گرافیکی: بازی با استفاده از موتور گرافیکی اختصاصی یوبیسافت به نام Scimitar (که بعدها به Anvil تغییر نام داد) ساخته شد. این موتور برای پردازش محیط‌های وسیع، جمعیت‌های بزرگ (NPCها) و انیمیشن‌های پیچیده پارکور توسعه یافته بود.
• سبک و طراحی هنری: طراحی هنری بازی به شدت واقع‌گرایانه است. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، هر شهر پالت رنگی مختص به خود را دارد. نورپردازی پویا و سایه‌زنی‌های پیشرفته باعث می‌شد تا زره‌ها، لباس‌ها و بافت ساختمان‌ها بسیار طبیعی به نظر برسند. افکت‌های بصری (Glitchها) نیز به شکلی هنرمندانه برای یادآوری فضای شبیه‌سازی شده‌ی Animus در محیط تاریخی ترکیب شده‌اند.
• عملکرد روی پلتفرم‌ها: بازی روی کنسول‌های پلی‌استیشن 3 و ایکس‌باکس 360 با رزولوشن 720p و با هدف‌گذاری نرخ 30 فریم بر ثانیه (30 fps) اجرا می‌شد. با این حال، نسخه کنسولی (به ویژه PS3) در محیط‌های شلوغ دچار افت نرخ فریم و پارگی تصویر (Screen Tearing) می‌شد. نسخه رایانه‌های شخصی (PC) که با کمی تاخیر عرضه شد، عملکرد فنی پایدارتری داشت و به بازیکنان اجازه می‌داد بازی را با نرخ 60 فریم بر ثانیه (60 fps) یا بیشتر و رزولوشن‌های بالاتر تجربه کنند.

صداگذاری و موسیقی

• موسیقی متن: ساخت موسیقی بازی بر عهده آهنگساز مشهور، Jesper Kyd بود. او با ترکیب سازهای سنتی خاورمیانه (مانند عود و دودوک) با افکت‌های صوتی الکترونیک و سینث‌سایزر، موسیقی منحصر‌به‌فردی خلق کرد که هم حس تاریخی قرن 12 را القا می‌کرد و هم ماهیت علمی‌تخیلی داستان مدرن بازی را نشان می‌داد.
• صداپیشگی:صداپیشگی شخصیت‌ها در سطح بالایی قرار داشت. Nolan North در نقش Desmond عملکردی عالی داشت. با این حال، صداپیشگی Altaïr (توسط Philip Shahbaz) به دلیل داشتن لهجه کاملاً آمریکایی و عدم تطابق با ریشه‌های عربی شخصیت، با انتقاداتی از سوی برخی بازیکنان و منتقدان مواجه شد.
• صداگذاری محیطی: یکی از نقاط قوت بازی، طراحی صدای محیطی (Ambient Sound) آن است. هنگام قدم زدن در بازارها، صدای همهمه مردم، فریاد دست‌فروشان، خطبه‌های مبلغان مذهبی و برخورد شمشیرها با نگهبانان به شکلی پویا و سه‌بعدی به گوش می‌رسد که اتمسفر شهرها را بسیار زنده می‌کند.

همچنین مقاله ما درباره ویکی بازی Assassin’s Creed: Brotherhood را هم بخوانید.

توسعه و حواشی

پروژه ساخت این بازی در ابتدا به عنوان یک نسخه فرعی از مجموعه Prince of Persia آغاز شد. تیم سازنده در یوبیسافت مونترآل، به رهبری Patrice Désilets، در حال ساخت عنوانی به نام Prince of Persia: Assassin بودند. در این ایده اولیه، بازیکن کنترل یک قاتل (Assassin) را بر عهده داشت که باید از یک شاهزاده محافظت می‌کرد. اما مدیران یوبیسافت معتقد بودند که در یک بازی شاهزاده ایرانی، خود شاهزاده نباید یک شخصیت فرعی باشد. همین موضوع باعث شد تیم توسعه این ایده را به عنوان یک مالکیت فکری (IP) کاملاً جدید و مستقل گسترش دهند که در نهایت Assassin’s Creed نام گرفت. توسعه بازی حدود 4 سال زمان برد و تیمی متشکل از بیش از 150 نفر روی آن کار کردند.

حواشی در طول توسعه و عرضه

• تبلیغات و نقش Jade Raymond: در طول کمپین تبلیغاتی بازی، تهیه‌کننده بازی یعنی Jade Raymond به عنوان چهره اصلی معرفی پروژه حضور بسیار پررنگی در رسانه‌ها داشت. این میزان از توجه رسانه‌ای به او، باعث شکل‌گیری برخی حواشی، نقدهای غیرمنصفانه و حتی حملات جنسیت‌زده در فضای اینترنت آن زمان شد که یکی از حواشی تلخ پیرامون بازی بود.
• انتقاد به تکراری بودن گیم‌پلی: پس از عرضه، بزرگترین حاشیه‌ای که گریبان‌گیر بازی شد، انتقاد شدید منتقدان به ساختار تکراری ماموریت‌ها بود. چرخه جمع‌آوری اطلاعات (جیب‌بری، استراق سمع و…) پیش از هر ترور، پس از گذشت چند ساعت کاملاً یکنواخت می‌شد و بسیاری معتقد بودند بازی به پتانسیل کامل ایده خود دست نیافته است.
• باگ‌ها و مشکلات فنی: بازی در زمان عرضه دارای باگ‌های نرم‌افزاری متعددی بود و در برخی مواقع دچار کرش (Crash) می‌شد که این موضوع با انتشار پچ‌های به‌روزرسانی تا حدودی رفع گردید.

همچنین مقاله ما درباره بررسی تفاوت‌های فیلم و بازی های Assassin's Creed را هم بخوانید.

نسخه‌ها و پورت‌های مختلف Assassin’s Creed

بازی Assassin’s Creed در ابتدا در سال 2007 برای کنسول‌های نسل هفتم عرضه شد، اما در سال‌های بعد نسخه‌ها و پورت‌های مختلفی از آن برای پلتفرم‌های دیگر منتشر شد. با این حال برخلاف بسیاری از نسخه‌های بعدی این مجموعه، این بازی تاکنون ریمستر رسمی یا بازسازی کامل (Remaster/Remake) دریافت نکرده است.

نسخه اصلی (2007)

نسخه اولیه بازی در 13 نوامبر 2007 برای کنسول‌های PlayStation 3 و Xbox 360 منتشر شد. این نسخه پایه و اساس تمام نسخه‌های بعدی محسوب می‌شود و تجربه اصلی بازی را با همان طراحی گیم‌پلی و داستان ارائه می‌دهد. در آن زمان، بازی به عنوان یکی از عناوین شاخص نسل هفتم شناخته می‌شد و به دلیل گرافیک پیشرفته و سیستم پارکور نوآورانه مورد توجه قرار گرفت.

Assassin’s Creed: Director’s Cut Edition (نسخه PC)

در سال 2008 نسخه‌ای ویژه برای رایانه‌های شخصی با عنوان Assassin’s Creed: Director’s Cut Edition منتشر شد. این نسخه علاوه بر بهینه‌سازی‌های فنی برای PC، چند نوع ماموریت فرعی جدید را نیز به بازی اضافه می‌کرد که در نسخه‌های کنسولی اولیه وجود نداشتند. این ماموریت‌ها شامل فعالیت‌هایی مانند ترورهای مخفیانه اضافی، چالش‌های زمانی و ماموریت‌های محافظت بودند و به بازیکنان فرصت بیشتری برای جمع‌آوری اطلاعات پیش از انجام ترورها می‌دادند.

اجرای بازی روی کنسول‌های نسل جدید

با وجود محبوبیت بالای این عنوان، Assassin’s Creed 1 تاکنون نسخه ریمستر رسمی دریافت نکرده است. با این حال نسخه Xbox 360 بازی از طریق قابلیت Backward Compatibility روی کنسول‌های Xbox One و Xbox Series X|S قابل اجرا است. در این حالت بازی با رزولوشن بالاتر و عملکرد پایدارتر نسبت به نسخه اصلی اجرا می‌شود.

در مقابل، نسخه PlayStation 3 به طور مستقیم روی کنسول‌های جدید پلی‌استیشن در دسترس نیست و بازیکنان برای تجربه آن معمولاً از نسخه PC یا نسخه قدیمی کنسولی استفاده می‌کنند.

انتشار دیجیتال و سرویس‌های ابری

این بازی در سال‌های بعد به صورت دیجیتال نیز در فروشگاه‌های مختلف منتشر شد و همچنان از طریق Ubisoft Connect و برخی سرویس‌های ابری مانند GeForce Now قابل تجربه است. این موضوع باعث شده بازی با وجود گذشت سال‌ها از انتشار اولیه، همچنان در دسترس بازیکنان جدید قرار داشته باشد.

بازی‌های مرتبط با Altaïr

موفقیت شخصیت Altaïr باعث شد چند عنوان فرعی نیز بر اساس این شخصیت ساخته شود. یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها Assassin’s Creed: Altaïr’s Chronicles است که برای پلتفرم‌های موبایل و Nintendo DS منتشر شد. این بازی یک پیش‌درآمد داستانی برای نسخه اصلی محسوب می‌شود، اما از نظر گیم‌پلی و ساختار کاملاً متفاوت بوده و بیشتر به صورت یک بازی اکشن دوبعدی طراحی شده است.

در مجموع، اگرچه Assassin’s Creed 1 هنوز ریمستر رسمی دریافت نکرده، اما همچنان از طریق نسخه Director’s Cut روی PC و قابلیت اجرای نسل قبل روی کنسول‌های ایکس‌باکس قابل تجربه است و به عنوان نقطه آغاز یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی شناخته می‌شود.

برای دانلود نسخه‌های مختلف بازی اینجا کلیک کنید.

جوایز کسب‌شده

بازی Assassin’s Creed 1 (محصول سال 2007) به دلیل نوآوری‌هایش در سبک مخفی‌کاری، سیستم پارکور و گرافیک خیره‌کننده‌اش در زمان خود، جوایز و نامزدی‌های بسیار زیادی را (به‌خصوص در نمایشگاه‌های قبل از عرضه) کسب کرد. در ادامه لیستی از مهم‌ترین جوایز و افتخارات این بازی آورده شده است:

جوایز نمایشگاه E3 (پیش از عرضه رسمی)

بیشترین تحسین‌ها از بازی در نمایشگاه E3 سال 2006 صورت گرفت، جایی که Assassin’s Creed به عنوان یک جهش در بازی‌های نسل هفتم شناخته شد:

• Game Critics Awards: برنده جایزه بهترین بازی اکشن/ماجراجویی (Best Action/Adventure Game).
• IGN: برنده جایزه بهترین بازی اکشن.
• IGN: برنده جایزه بهترین بازی PS3.
• IGN: برنده جایزه بهترین بازی اکشن نمایش.
• IGN: نامزد جایزه بهترین بازی کل نمایشگاه (Overall Game of the Show).
• GameSpot: برنده جایزه بهترین بازی اکشن/ماجراجویی.
• GameSpy: برنده جایزه بهترین بازی نمایش (Best Game of the Show).
• Gametrailers: برنده جایزه بهترین بازی نمایش.

جوایز و نامزدی‌های پس از انتشار (2007 - 2008)

پس از عرضه رسمی، بازی در بخش‌های فنی و هنری در جشنواره‌های معتبر درخشید:

• D.I.C.E. Awards (2008): نامزد جایزه بهترین بازی اکشن سال.
• D.I.C.E. Awards (2008) نامزد جایزه دستاورد برجسته در انیمیشن.
• D.I.C.E. Awards (2008) نامزد جایزه دستاورد برجسته در کارگردانی هنری.
• D.I.C.E. Awards (2008) نامزد جایزه دستاورد برجسته در طراحی بصری.
• BAFTA Games Awards: نامزد دریافت جایزه در بخش‌های اکشن و ماجراجویی (Action and Adventure) و امتیاز فنی (Technical Score).
• Spike Video Game Awards (VGA): نامزد عنوان بهترین بازی اکشن سال 2007.
• Game Developers Choice Awards (GDCA): نامزد جایزه بهترین تکنولوژی و بهترین هنرهای تجسمی.

دستاوردهای خاص

• فروش فوق‌العاده: این بازی توانست جایزه “Platinum” را از انجمن ELSPA برای فروش بیش از 300 هزار نسخه در بریتانیا دریافت کند.
• تاثیرگذاری: اگرچه نسخه‌های بعدی (مثل Assassin’s Creed II) جوایز “بازی سال” (GOTY) بیشتری بردند، اما نسخه اول به دلیل پایه گذاری مکانیک‌های Social Stealth (مخفی‌کاری در میان جمعیت) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

مقاله ما درباره لیست همه برندگان The Game Awards را هم بخوانید.

میراث بازی Assassin’s Creed

مهم‌ترین دستاورد Assassin’s Creed 1، پایه‌گذاری یکی از بزرگ‌ترین و طولانی‌ترین مجموعه‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی برای شرکت یوبیسافت بود. این بازی استانداردهای جدیدی را برای عناوین جهان‌باز تعریف کرد.

مکانیک‌هایی نظیر سیستم پارکور روان، مخفی‌کاری اجتماعی (پنهان شدن در میان جمعیت) و استفاده از نقاط مرتفع (Viewpoints) برای باز کردن نقشه، نه تنها در نسخه‌های بعدی این سری تکامل یافتند، بلکه به الگویی برای بسیاری از بازی‌های دیگر در این سبک تبدیل شدند. موفقیت ایده و دنیای این بازی، مستقیماً مسیر را برای ساخت Assassin’s Creed II هموار کرد؛ عنوانی که توانست پتانسیل‌های نسخه اول را به کمال برساند.

جالب است بدانید ریشه بسیاری از ایده‌های Assassin’s Creed از پروژه‌ای ناتمام در مجموعه Prince of Persia شکل گرفت. تیم سازنده ابتدا قصد داشت یک نسخه جدید از شاهزاده پارسی با محوریت محافظ شخصیِ شاهزاده بسازد، اما در نهایت این ایده تکامل پیدا کرد و به شکل‌گیری جهانی کاملاً جدید با محوریت قاتلان حرفه‌ای انجامید. به همین دلیل، ارتباط میان این دو بازی نقشی اساسی در تولد سری Assassin’s Creed دارد.

همچنین مقاله ما درباره شاهزاده پارسی و تولد Assassin's Creed را هم بخوانید.

نقد و امتیازها

برخی از مهم‌ترین امتیازاتی که بازی از رسانه‌های معتبر دریافت کرد:

• IGN: 7.8 از 10
• GameSpot: 9 از 10
• Game Informer: 9.5 از 10
• Eurogamer: 9 از 10
• GameSpy: 4.5 از 5
• 1UP: نمره A−
• PlayStation Official Magazine: 9 از 10
• PC Gamer: 81 از 100
• Edge: 7 از 10
• GameTrailers: 8.6 از 10
• Gamereactor: 9 از 10

در وب‌سایت Metacritic نیز این بازی میانگین امتیازات بالایی دریافت کرد:

• نسخه PlayStation 3: امتیاز 82 از 100
• نسخه Xbox 360: امتیاز 81 از 100
• نسخه PC: امتیاز 80 از 100

بازخوردهای مثبت

منتقدان بیش از همه از فضاسازی تاریخی، گرافیک نسل جدید، انیمیشن‌های طبیعی شخصیت الطائر و آزادی عمل در بالا رفتن از ساختمان‌ها تمجید کردند. سیستم پارکور و امکان حرکت آزادانه در شهرهای بزرگ قرون وسطایی نیز از ویژگی‌هایی بود که بازی را از بسیاری از عناوین هم‌دوره خود متمایز می‌کرد.

انتقادها

در مقابل، رایج‌ترین انتقاد به بازی مربوط به تکراری شدن ساختار ماموریت‌ها بود. بسیاری از مراحل قبل از هر ترور شامل فعالیت‌های مشابهی مانند جیب‌بری، استراق سمع و بازجویی بودند که پس از مدتی حس یکنواختی ایجاد می‌کردند. همچنین سیستم مبارزات، با وجود انیمیشن‌های جذاب، تا حد زیادی به ضدحمله (Counter-Attack) متکی بود و عمق زیادی نداشت.

عملکرد تجاری

با وجود این انتقادات، بازی از نظر تجاری بسیار موفق عمل کرد و توانست بیش از 8 میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته باشد. این موفقیت باعث شد یوبیسافت سرمایه‌گذاری گسترده‌ای روی این مجموعه انجام دهد و مسیر برای ساخت دنباله‌های متعدد آن هموار شود.

همچنین مقاله ما درباره دانشنامه جامع بازی Assassin’s Creed 2 را هم بخوانید.

سیستم مورد نیاز

برای اجرای بازی Assassin's Creed 1 روی کامپیوترهای شخصی، به مشخصات سخت‌افزاری زیر نیاز خواهید داشت:

جمع بندی

نسخه اول Assassin’s Creed یک ریسک بزرگ و موفق برای یوبیسافت بود. این بازی با تلفیق یک برهه تاریخی جذاب (جنگ‌های صلیبی) با مفاهیم علمی‌تخیلی، روایتی نوآورانه ارائه داد. اگرچه چرخه تکراری ماموریت‌ها و مبارزات ساده از نقاط ضعف بارز آن محسوب می‌شوند، اما گرافیک خیره‌کننده، طراحی صدای عالی و سیستم حرکت آزادانه (پارکور) آنقدر انقلابی بودند که این ایرادات را کمرنگ کنند و پایه و اساس یک امپراتوری بزرگ در دنیای بازی‌ها را بنا نهند.

برای چه کسانی مناسب است؟

• علاقه‌مندان به تاریخ، به ویژه دوران قرون وسطی و خاورمیانه.
• طرفداران بازی‌های جهان‌باز (Open-World) و گشت‌وگذار در محیط‌های شبیه‌سازی شده.
• دوست‌داران ژانر مخفی‌کاری و مکانیک‌های پارکور.
• کسانی که می‌خواهند ریشه‌ها و داستان اولیه مجموعه Assassin’s Creed را درک کنند.

برای چه کسانی مناسب نیست؟

• بازیکنانی که به دنبال اکشن‌های سریع و مبارزات پیچیده هستند.
• افرادی که تحمل گیم‌پلی یکنواخت و ماموریت‌های تکراری را ندارند.
• کسانی که به گرافیک‌ها و مکانیک‌های کاملاً مدرن امروزی عادت کرده‌اند و با بازی‌های نسل هفتم ارتباط برقرار نمی‌کنند.

کلام آخر

بازی Assassin’s Creed 1 شاید امروزه از نظر مکانیزم‌های گیم‌پلی کمی قدیمی به نظر برسد، اما تجربه آن برای درک اینکه یکی از بزرگترین فرنچایزهای تاریخ چگونه متولد شد، یک “باید” برای گیمرهای علاقه‌مند به تاریخچه ویدیوگیم است.