ترسناک‌ترین موزیک‌ها در بازی‌های ویدیویی

موزیک در بازی‌های ویدیویی همیشه فقط یک پس‌زمینه ساده برای پر کردن سکوت نبوده است؛ بلکه در بسیاری از بازی‌ها همان نقشی را دارد که احساسات بازیکن را کنترل می‌کند. در ژانر وحشت، نقش موسیقی چند برابر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. یک تصویر ترسناک ممکن است بعد از چند ثانیه فراموش شود، اما یک ملودی آزاردهنده یا صدای مرموز می‌تواند تا مدت طولانی‌تری ذهن بازیکن را تسخیر کند. بسیاری از ترسناک‌ترین لحظات تاریخ بازی‌ها نه به خاطر ظاهر دشمنان، بلکه به دلیل ترکیب فوق‌العاده تصویر، داستان، گیم‌پلی و موسیقی ماندگار شده‌اند.

در این مقاله سراغ تعدادی از ترسناک‌ترین و دلهره‌آورترین موزیک‌های تاریخ بازی‌های ویدیویی می‌رویم و بررسی می‌کنیم که این قطعات چگونه با داستان، گیم‌پلی، طراحی هنری و فضای کلی بازی ترکیب شده‌اند و چه نقشی در ایجاد ترس داشته‌اند.

Lamentation - DOOM

نسخه اول این مجموعه محبوب در سال 1993 منتشر شد و نه تنها استانداردهای سبک شوتر اول‌شخص را تغییر داد، بلکه با موسیقی سنگین و خشن خود یک هویت کاملاً جدید برای بازی‌های اکشن ساخت. قطعهLamentation  یکی از نمونه‌های برجسته موسیقی DOOM است که فضای جهنمی و تاریک بازی را تقویت می‌کند. DOOM داستان یک سرباز فضایی را روایت می‌کند که در پایگاه‌های مریخ و جهنم با ارتشی از شیاطین مبارزه می‌کند. داستان بازی ساده است، اما طراحی محیط‌ها، دشمنان و موسیقی باعث می‌شوند بازیکن همیشه احساس خطر کند.

گیم‌پلی DOOM بر سرعت، خشونت و مبارزه بی‌وقفه تمرکز دارد. در چنین شرایطی، موسیقی نمی‌توانست آرام و معمولی باشد. Lamentation با ترکیب حس سنگین و تاریک خود، باعث می‌شود بازیکن احساس کند وارد جهانی شده که هیچ امیدی در آن وجود ندارد. گرافیک پیکسلی و محدود نسخه اول شاید با استانداردهای امروزی ساده به نظر برسد، اما استفاده از رنگ‌های تاریک، محیط‌های جهنمی و طراحی هیولاها همراه با موسیقی، یک ترکیب ترسناک ساخته بود. در واقع موسیقی کمک می‌کرد محدودیت‌های بصری بازی کمتر احساس شوند.

Lamentation

Bobby Prince

0:00 0:00

موسیقی DOOM توسطBobby Prince  ساخته شد. او یکی از مهم‌ترین آهنگسازان دوران اولیه بازی‌های ویدیویی محسوب می‌شود. سبک موسیقی او در DOOM ترکیبی از هوی متال، موسیقی صنعتی و الکترونیک بود. برای ساخت این قطعات از سینث‌سایزرها، درام‌های الکترونیک و نمونه‌برداری‌های صوتی استفاده شد. جالب است که بسیاری از قطعات DOOM الهام گرفته از گروه‌های معروف متال آن دوران بودند و حال‌وهوای موسیقی‌هایی شبیه آثار گروه‌هایی مانندMetallica  وPantera  را داشتند.

با اینکه بیشتر موسیقی‌های DOOM، در سبک متال طراحی شده‌اند و بیشتر روی ایجاد هیجان تمرکز دارند، اما قطعه Lamentation بیشتر با صداهای مرموز و آواهای آرام سعی دارد بازیکن را مضطرب کند.

Ma'habre Streets - Fear & Hunger

این بازی قطعا یکی از تاریک‌ترین و بی‌رحم‌ترین بازی‌های نقش‌آفرینی مستقل است که با استفاده از داستان، طراحی هنری و موسیقی، یک تجربه کاملاً متفاوت از ترس ارائه می‌دهد. این بازی، بازیکن را وارد دنیایی فانتزی، خشن و کابوس‌مانند می‌کند؛ جایی که مرگ، شکنجه و ناامیدی بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی هستند. برخلاف بسیاری از بازی‌های ترسناک که تلاش می‌کنند با جامپ‌اسکر و هیولا بازیکن را بترسانند،Fear & Hunger  بیشتر روی ترس روانی و حس درماندگی تمرکز دارد.

قطعهMa'habre Streets  نمونه‌ای از همین رویکرد است. این موسیقی هنگام ورود بازیکن به یک شهر خاص از بازی پخش می‌شود؛ شهری که با معماری عجیب، گذشته تاریک و رازهای فراوان، احساس ترس و اضطراب را به بازیکن منتقل می‌کند. موسیقی نیز،Ma'habre Streets  این حس اضطراب را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود حتی قدم زدن در محیط‌های بازی هم آرامش نداشته باشد.

Ma'habre Streets

Miro Haverinen

0:00 0:00

از نظر گرافیکی،Fear & Hunger  از سبکی نقاشی‌مانند استفاده می‌کند و ظاهری ساده دارد؛ اما همین جزئیات محدود تصویری در کنار موسیقی مرموز باعث می‌شود ذهن بازیکن خودش بخش زیادی از ترس را بسازد! موسیقی بازی توسط سازندگان مستقل آن ساخته شده و سبک آن ترکیبی از دارک امبینت، موسیقی مینیمال، صداهای تجربی و المان‌های فانتزی تاریک است. در ساخت چنین قطعاتی معمولا از سینث‌سایزر، صداهای محیطی، سازهای زهی و افکت‌های صوتی مختلف استفاده می‌شود که هدف اصلی آن ساختن یک فضای روانی سنگین است.

موسیقی Fear & Hunger به بازیکن حس تنهایی، ترس و ناامیدی می‌دهد. این قطعات باعث می‌شوند دنیای بازی فقط یک مکان برای مبارزه نباشد، بلکه تبدیل به یک کابوس واقعی شود. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای موسیقی این بازی، توانایی آن در ایجاد ترس بدون استفاده از تکنیک‌های معمول ژانر وحشت است. بازی ثابت می‌کند که حتی یک موسیقی ساده و مینیمال می‌تواند تاثیری عمیق‌تر از یک قطعه شلوغ و پرهزینه داشته باشد.

Ashes and Tears - Silent Hill 2

وقتی صحبت از موسیقی در بازی‌های ترسناک می‌شود، مجموعه Silent Hill یکی از اولین نام‌هایی است که به ذهنمان می‌رسد. این سری همیشه به جای تکیه کامل بر هیولاها و ترس‌های ناگهانی، از فضای روان‌شناختی، داستان پیچیده و همچنین موسیقی برای ایجاد وحشت استفاده کرده است.

قطعهAshes and Tears  یکی از موسیقی‌هایی است که به خوبی فضای غمگین، سنگین و افسرده‌کننده بازی را منتقل می‌کند. Silent Hill 2 داستان جیمز ساندرلند را دنبال می‌کند؛ مردی که پس از دریافت نامه‌ای از همسر مرده‌اش، به شهر مه‌آلود Silent Hill سفر می‌کند. این سفر خیلی زود تبدیل به یک مسیر پیچیده و عذاب‌آور می‌شود که در آن گذشته، احساس گناه و ترس‌های درونی شخصیت اصلی آشکار می‌شوند. گیم‌پلی Silent Hill 2 بیشتر روی اکتشاف، حل کردن معما و مبارزه‌های محدود تمرکز دارد. برخلاف بازی‌های ترسناکی که بازیکن را با اکشن زیاد سرگرم می‌کنند، این اثر بیشتر تلاش می‌کند حس ناامنی ایجاد کند. موسیقی Ashes and Tears دقیقا در همین نقطه وارد می‌شود و احساس تنهایی و غم جیمز را تقویت می‌کند.

Ashes and Tears

Akira Yamaoka

0:00 0:00

طراحی گرافیکی بازی با استفاده از مه غلیظ، خیابان‌های خالی، ساختمان‌های متروکه و نورپردازی تاریک، محیطی ایجاد کرده که خودش یک ویژگی بزرگ محسوب می‌شود. و حالا موسیقی در کنار این تصاویر باعث می‌شود Silent Hill فقط یک مکان ترسناک نباشد، بلکه تبدیل به بازتاب ذهن آسیب‌دیده شخصیت‌ ما شود. موسیقی Silent Hill 2 توسطAkira Yamaoka  ساخته شد؛ آهنگسازی که یکی از مهم‌ترین چهره‌ها در تاریخ موسیقی بازی‌های ترسناک است. سبک او ترکیبی از دارک امبینت، موسیقی صنعتی، آلترنیتیو راک ، الکترونیک و صداهای تجربی است.

Yamaoka برای ساخت موسیقی از گیتار الکتریک، پیانو، سینث‌سایزر، درام‌های الکترونیک و صداهای پردازش‌شده استفاده کرد. البته یکی از ویژگی‌های خاص موسیقی Silent Hill  استفاده از صداهای غیرمعمول است؛ صداهایی که همیشه مشخص نیستند موسیقی هستند یا بخشی از محیط بازی! Ashes and Tears هم همینگونه است و احساساتی مانند پشیمانی، اندوه، سردرگمی و تنهایی را به بازیکن منتقل می‌کند؛ بازیکنی که نه فقط از هیولاها، بلکه از داستان و وضعیت روانی شخصیت‌ها نیز احساس ناراحتی می‌کند.

The Hall Of Souls - Quake

نسخه اول Quake یکی از بازی‌هایی بود که در دهه 90 میلادی استانداردهای بازی‌های تیراندازی اول‌شخص را تغییر داد. این بازی با ترکیب فناوری سه‌بعدی، محیط‌های تاریک و موسیقی سنگین، تجربه‌ای متفاوت از وحشت ارائه کرد. قطعه The Hall Of Souls نیز یکی از موسیقی‌های شاخص Quake است که فضای مرموز و تاریک دنیای بازی را به خوبی نشان می‌دهد.

داستان Quake درباره یک سرباز است که باید با موجودات بیگانه و نیروهای شیطانی در محیط‌هایی عجیب و خطرناک مبارزه کند؛ اما برخلاف DOOM که بیشتر روی سرعت و خشونت تمرکز داشت،Quake  فضای سردتر و مرموزتری داشت. به همین دلیل موسیقی این بازی هم نسبت به موسیقی DOOM، تفاوت زیادی داشت و بیشتر روی فضاسازی تمرکز داشت. قطعه The Hall Of Souls هم روی فضاسازی تمرکز دارد و به بازیکن احساس خطر را منتقل می‌کند. 

The Hall Of Souls

Nine Inch Nails

0:00 0:00

نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد این است که موسیقی Quake توسط گروه راکNine Inch Nails  ساخته شد؛ گروهی مشهور در صنعت موسیقی که یکی از اتفاقات مهم تاریخ بازی‌های ویدیویی محسوب می‌شود. آنها برای ساخت موسیقی بازی از سینث‌سایزر، گیتار الکتریک، افکت‌های صوتی دیجیتال و صداهای محیطی استفاده کردند که در نهایت نتیجه خوبی قابل شنیدن بود. 

موسیقی Quake باعث شد محیط‌های بازی زنده‌تر به نظر برسند، بازیکن بیشتر درگیر فضا شود و هنگام عبور از راهروهای تاریک فقط با دشمنان روبه‌رو نشود، بلکه احساس می‌کرد خود محیط نیز تهدیدکننده است.

Lavender Town - Pokémon Red & Blue

شاید عجیب باشد که یکی از ترسناک‌ترین موسیقی‌های تاریخ بازی‌ها مربوط به مجموعه Pokémon باشد؛ مجموعه‌ای که بیشتر با موجودات بامزه و فضای کودکانه شناخته می‌شود. اما قطعهLavender Town  از Pokémon Red & Blue تبدیل به یکی از معروف‌ترین موسیقی‌های مرموز تاریخ بازی‌ها شده است. قطعه‌ای که حتی شایعه شده بود باعث مرگ یک بازیکن شد!

Lavender Town منطقه‌ای متفاوت در دنیای پوکمون است؛ منطقه‌ای که در آن روح پوکمون‌های مرده نگهداری می‌شوند. برخلاف مناطق شاد بازی،Lavender Town  فضایی آرام، خالی و کمی ناراحت‌کننده دارد. موسیقی این منطقه نقش اصلی در ایجاد حس ترس را دارد. ملودی ساده اما عجیب آن باعث می‌شود بازیکن احساس کند چیزی در این مکان درست نیست و احساس اضطراب کند که استفاده از نت‌های زیر و تکرارشونده همه این حس‌ها را بیشتر می‌کند. داستان بازی در ظاهر بامزه به‌نظر می‌رسد، اما وجود مکان‌هایی مانند Lavender Town نشان می‌دهد دنیای Pokémon همیشه هم شاد و بی‌خطر نیست.

Lavender Town

Junichi Masuda

0:00 0:00

گرافیک پیکسلی و محدود بازی باعث می‌شود موسیقی اهمیت بیشتری پیدا کند. چون تصاویر نمی‌توانند جزئیات زیادی منتقل کنند، بلکه این صداها هستند که احساس محیط را به بازیکن منتقل می‌کنند. موسیقی Pokémon Red & Blue توسط Junichi Masuda ساخته شد. او یکی از افراد کلیدی در شکل‌گیری هویت صوتی مجموعه Pokémon است. او همچنین برای ساخت موسیقی این بازی از چیپ صوتی کنسول Game Boy استفاده کرد؛ سخت‌افزاری که تنها امکان تولید چند کانال صوتی ساده را داشت. با این وجود، انتخاب دقیق ریتم و نت‌ها باعث شد Lavender Town ماندگار شود؛ قطعه‌ای که بیشتر به موسیقی‌های مینیمال، چیپ‌تیون و ملودی‌های الکترونیک ساده نزدیک است. 

این موسیقی وظیفه داشت تا حس تنهایی، مرموز بودن و کمی ترس را به بازیکن منتقل کند و توانست به یکی از شناخته‌شده‌ترین قطعات تاریخ بازی‌های ویدیویی تبدیل شود.

Echo in the Night - Resident Evil 4

مجموعه Resident Evil همیشه یکی از مهم‌ترین نام‌ها در ژانر وحشت بوده است، اما نسخه چهارم این مجموعه مسیر متفاوتی را در پیش گرفت. این نسخه به جای مکانیک‌های همیشگی، بیشتر روی اکشن، تعقیب‌وگریز و ایجاد فشار دائمی روی بازیکن تمرکز داشت. اما با این حال، موسیقی همچنان نقش مهمی در ساختن فضای تاریک و ناآرام بازی داشت. قطعهEcho in the Night  یکی از موسیقی‌هایی است که به خوبی حس مرموز و تهدیدآمیز دنیای Resident Evil 4 را منتقل می‌کند.

داستان بازی درباره لیان اس. کندی است که برای نجات دختر رئیس‌جمهور آمریکا، اشلی گراهام، به روستایی دورافتاده در اسپانیا فرستاده می‌شود. اما خیلی زود می‌فهمد که مردم این منطقه تحت تاثیر یک انگل خطرناک قرار گرفته‌اند و لیان وارد یک کابوس واقعی شده است. گیم‌پلی بازی نیز ترکیبی از تیراندازی سوم‌شخص، مدیریت منابع، حل کردن معما و مبارزه با گروه‌های بزرگی از دشمنان است. برخلاف نسخه‌های قبلی، بازیکن همیشه در حال حرکت و دفاع از خودش است، و در عین حال موسیقی‌هایی مانند Echo in the Night باعث می‌شوند حس خطر هیچ‌وقت از ذهن بازیکن بیرون نرود.

Echo in the Night

Misao Senbongi

0:00 0:00

یکی از ویژگی‌های مهم بازی، تغییر تدریجی فضای آن است. بازی از یک روستای ساکت و ترسناک شروع می‌شود و کم‌کم وارد محیط‌هایی مانند قلعه، جزیره و آزمایشگاه می‌شود. نکته مهم این است که موسیقی نیز همراه با این تغییرات، بین حس ترس، رمزآلود بودن و هیجان حرکت می‌کند. از نظر گرافیکی هم،Resident Evil 4  برای زمان خودش یک جهش بزرگ محسوب می‌شد. نورپردازی تاریک، محیط‌های روستایی، جنگل‌ها و ساختمان‌های متروکه در کنار موسیقی، ترکیبی ایجاد می‌کنند که بازیکن همیشه احساس می‌کند خطری در نزدیکی او وجود دارد.

موسیقی Resident Evil 4 توسط چند آهنگساز از جملهMisao Senbongi  وShusaku Uchiyama  ساخته شد. سبک موسیقی بازی هم ترکیبی از ارکسترال، امبینت، موسیقی الکترونیک و صداهای محیطی است. برای ساخت قطعات بازی از سازهای مختلفی مانند ویولن، ویولا، سازهای بادی، سازهای کوبه‌ای و همچنین سینث‌سایزر استفاده شد. استفاده از صداهای کشیده و ملودی‌های سنگین نیز باعث می‌شود موسیقی بیشتر شبیه یک فضای تهدیدآمیز باشد تا یک آهنگ معمولی!

Lava Castle - Subnautica

Subnautica یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های ترسناک در دنیای بازی‌های ویدیویی است. این بازی برخلاف بسیاری از آثار وحشت، دشمنان ترسناک را همیشه در مرکز توجه قرار نمی‌دهد؛ بلکه ترس اصلی آن از ناشناخته بودن محیط و حس تنهایی به وجود می‌آید. داستان این بازی درباره یک فضانورد است که پس از سقوط سفینه‌اش روی یک سیاره اقیانوسی، باید برای زنده ماندن و فهمیدن رازهای آنجا تلاش کند.

قطعهLava Castle  مربوط به یکی از خطرناک‌ترین مناطق بازی یعنی بخش‌های آتشفشانی و عمیق سیاره است. این منطقه پر از موجودات خطرناک، دمای بالا و محیط‌های ناشناخته‌ای است و به همین دلیل موسیقی در این بخش، نقش مهمی در انتقال حس عظمت دنیا و ترس از اتفاقات ناشناخته را دارد. موسیقی Lava Castle دقیقا این حس را تقویت می‌کند. این قطعه با استفاده از صداهای سنگین و فضای گسترده، باعث می‌شود بازیکن احساس کند وارد منطقه‌ای شده که قدرت انسان در برابر آن بسیار ناچیز است!

Lava Castle

Simon Chylinski

0:00 0:00

موسیقی Subnautica توسطSimon Chylinski  ساخته شد. او با استفاده از سبک‌هایی مانند امبینت، الکترونیک و صداهای فضایی، هویت صوتی خاصی برای بازی ایجاد کرد و توانست نتیجه خوبی را بسازد. او برای ساخت موسیقی از سینث‌سایزر، صداهای دیجیتال، سازهای الکترونیک و افکت‌های صوتی استفاده کرد و هدفش ساخت قطعاتی بود که بیشتر شبیه یک محیط زنده باشند تا یک موسیقی پس‌زمینه ساده.

یکی از نکات جالب و مهم موسیقی Subnautica این است که همیشه تلاش نمی‌کند بازیکن را بترساند. گاهی موسیقی آرام می‌شود و حس زیبایی محیط را به خوبی منتقل می‌کند، اما در لحظات خاص با تغییر ریتم و صدا، خطر را به بازیکن یادآوری می‌کند.

The Necromorphs Attack - Dead Space

Dead Space یکی از بهترین نمونه‌های ترکیب ژانر وحشت با ژانر علمی‌تخیلی است. این بازی که در سال 2008 منتشر شد، توانست با ایجاد فضایی سنگین و ترسناک، جایگاه ویژه‌ای در میان بازی‌های ژانر وحشت پیدا کند. داستان این بازی درباره آیزک کلارک، مهندس سیستم‌های فضایی است که برای بررسی سفینه USG Ishimura وارد آن می‌شود؛ اما خیلی زود اتفاق‌هایی می‌افتند که باعث آشوب و خطر در سفینه می‌شود.

برخلاف بسیاری از بازی‌های اکشن، بازیکن در Dead Space همیشه احساس قدرت نمی‌کند. کمبود منابع و همینطور قدرت موجودهای فضایی و بیگانه، باعث ایجاد حس ضعف و آسیب‌پذیری می‌شود. موسیقی The Necromorphs Attack هم با افزایش تنش در لحظات خطر، باعث می‌شود مبارزه‌ها شدیدتر و ترسناک‌تر به نظر برسند. این قطعه فقط همراه صحنه نیست، بلکه بخشی از تجربه مبارزه محسوب می‌شود.

The Necromorphs Attack

Jason Graves

0:00 0:00

ظاهر بازی Dead Space با راهروهای تاریک سفینه، نورهای کم و طراحی ترسناک موجودات بیگانه، فضایی شبیه فیلم‌های علمی‌تخیلی وحشتناک را ایجاد کرده که صداها و موسیقی‌ها در آن اهمیت بالایی دارند. برای همین این وظیفه مهم به Jason Graves سپرده شده بود که نتیجه کاملا خوبی به همراه داشت. سبک موسیقی او ترکیبی از موسیقی ارکسترال مدرن، امبینت تاریک، موسیقی صنعتی و صداهای تجربی است. او همچنین از روش‌هایی استفاده کرد که باعث می‌شد موسیقی همیشه قابل پیش‌بینی نباشد. برای مثال هنگام ساخت قطعات بازی از ارکستر زهی، سازهای کوبه‌ای، صداهای الکترونیک و افکت‌های صوتی غیرمعمول استفاده کرد.

می‌توان گفت یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای موسیقی Dead Space، ایجاد استاندارد جدیدی برای موسیقی بازی‌های ترسناک علمی‌تخیلی بود. این موسیقی نشان داد که صدا می‌تواند به اندازه طراحی دشمن و داستان، در ساخت ترس نقش داشته باشد!

Mirage - Limbo

Limbo یکی از خاص‌ترین بازی‌های مستقل تاریخ است که با استفاده از طراحی مینیمال، گیم‌پلی ساده و موسیقی بسیار محدود، توانست یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های ترسناک را خلق کند. این بازی نشان می‌دهد که همیشه برای ایجاد فضای ترسناک نیازی به موسیقی بلند، صداهای ناگهانی یا موجودات عجیب نیاز نیست؛ گاهی نبودن صدا خودش می‌تواند ترسناک‌ترین عنصر باشد!

قطعهMirage  یکی از موسیقی‌هایی است که فضای مرموز و غمگین دنیای Limbo را کامل می‌کند. داستان بازی درباره پسری بدون نام است که در یک جنگل تاریک و ناشناخته بیدار می‌شود و برای پیدا کردن خواهرش وارد سفری خطرناک می‌شود. بازی هیچ توضیح مستقیمی درباره داستان نمی‌دهد و بازیکن باید با استفاده از محیط، تصاویر و حس کلی بازی، اتفاقات را دنبال کند. گیم‌پلی هم ترکیبی از پلتفرمینگ و حل کردن معماست و ساختار نسبتا ساده‌ای دارد تا ذهن بازیکن بیشتر درگیر فضا و اتمسفر شود.

Mirage

Martin Stig Anderson

0:00 0:00

موسیقی بازی توسط تیم توسعه، به‌خصوص Martin Stig Andersen، ساخته شد. او سعی داشت آثاری خلق کند که با طراحی گرافیکی تاریک و مرده بازی یکسان باشد و Limbo را به یک کابوس تبدیل کند؛ برای همین موسیقی بازی را با ترکیبی از سبک‌های امبینت، موسیقی تجربی، مینیمال و صداهای محیطی ساخت. او همچنین برای ساخت موسیقی و صداهای بازی از سازهای الکترونیک، افکت‌های صوتی پردازش‌شده و صداهای ضبط‌شده محیطی استفاده کرد.

درکل موسیقی‌های بازی با فضای مینیمال آن هماهنگی فوق‌العاده‌ای دارند و ترکیب برنده‌ای می‌سازند؛ موسیقی‌هایی که بیشتر زمان خود را با سکوت سپری می‌کنند و همین سکوت باعث می‌شود صداهای کوچک، اهمیت بیشتری پیدا کنند. 

Witch - Left 4 Dead

این بازی یکی از معروف‌ترین‌ها در سبک ترسناک و Co-op است که توانست با طراحی هوشمندانه دشمنان، سیستم هوش مصنوعی و گیم‌پلی هیجانی، تجربه‌ای پرتنش ایجاد کند. داستان Left 4 Dead درباره گروهی از بازماندگان است که در دنیایی گرفتار شده‌اند که یک ویروس باعث تبدیل شدن انسان‌ها به زامبی‌ها شده است. حالا بازیکنان باید با همکاری یکدیگر زامبی‌ها را از بین ببرند، مسیرهای مختلف را طی کنند و زنده بمانند.

در میان تمام دشمنان بازی،Witch  یکی از ترسناک‌ترین در بین آن‌ها محسوب می‌شود. برخلاف بسیاری از زامبی‌ها که به سمت بازیکن حمله می‌کنند،Witch  معمولا گوشه‌ای نشسته، گریه می‌کند و تا زمانی که تحریک نشود کاری انجام نمی‌دهد. همین رفتار غیرقابل پیش‌بینی باعث شده یکی از به‌یادماندنی‌ترین دشمنان تاریخ بازی‌های ترسناک باشد. موسیقی مربوط به Witch نقش بسیار مهمی در ساختن حس ترس دارد و وظیفه دارد قبل از اینکه بازیکن حتی این موجود وحشتناک را ببیند، خبر حضور آن در محیط را بدهد.

Witch

Mike Morasky

0:00 0:00

موسیقی Left 4 Dead توسط Mike Morasky ساخته شد. او موفق شد با همکاری شرکت Valve Corporation، هویت خاصی به موسیقی‌های بازی ببخشد. او همچنین برای ساختن موسیقی‌ها از سازهای زهی، پیانو، صداهای الکترونیک و ضبط‌های صوتی غیرمعمول استفاده کرد. ترکیب این موسیقی‌ها با صداهای محیطی و داد زدن زامبی‌ها، به شدت حس ترس و اضطراب را در بازیکن افزایش می‌دهد و هیجان را بیشتر می‌کند.

قطعه Witch به قدری خوب ساخته شده بود که علاوه بر فضا و اتمسفر، با گیم‌پلی بازی هم هماهنگی بالایی داشت و توانست به یکی از شناخته‌شده‌ترین قطعات تاریخ بازی‌های ویدیویی تبدیل شود!

جمع‌بندی؛ موسیقی چگونه ترس را در بازی‌ها می‌سازد؟

صدا و موسیقی در بازی‌های ترسناک یکی از مهم‌ترین ابزارهای ساخت تجربه محسوب می‌شود. بازی‌هایی مانند Silent Hill 2،Dead Space  و Limbo نشان داده‌اند که صدا می‌تواند احساساتی مانند ترس، تنهایی، اضطراب و ناامیدی را بدون نیاز به توضیح مستقیم منتقل کند. در نهایت، ترسناک‌ترین موسیقی‌های تاریخ بازی‌ها لزوماً آن‌هایی نیستند که بلندترین صدا یا عجیب‌ترین ملودی را دارند. بهترین آثار، قطعاتی هستند که بازیکن را وارد دنیای بازی می‌کنند؛ موسیقی‌هایی که بعد از خاموش کردن کنسول یا بستن بازی، همچنان در ذهن باقی می‌مانند و یادآور لحظاتی هستند که در آن‌ها ترس، هیجان و داستان با یکدیگر ترکیب شده‌اند.