دانشنامه جامع بازی دارک سولز 3 (dark souls3)

از نظر بصری، Dark Souls III در زمان انتشار یکی از چشمگیرترین آثار فرام‌سافتور بود. این بازی با بهره‌گیری از سخت‌افزار نسل هشتم کنسول‌ها، جزئیات محیطی بیشتر، معماری پیچیده‌تر و نورپردازی پیشرفته‌تری نسبت به نسخه‌های پیشین ارائه می‌کرد. بااین‌حال، مهم‌ترین نقطه قوت آن صرفاً افزایش جزئیات تکستچرهای با کیفیت تر نبود؛ این طراحی هنری بازی بود که به محیط‌ها هویت میبخشید و باعث می‌شد سرزمین لوتریک (Lothric) با وجود ویرانی و تاریکی، چشم‌اندازهایی تماشایی داشته باشد.معماری گوتیک، قلعه‌های عظیم، کلیساهای متروک و مجسمه‌هایی که نشانه‌های شکستگی را بر خود دارند، همه بخش مهمی از هویت بصری و روح بازی را تشکیل می‌دهند. در بسیاری از مناطق، بازیکن می‌تواند سازه‌های عظیم یا برج‌هایی را در دوردست ببیند که به جهان بازی بزرگی همراه با عظمت می‌بخشند همچنین  طراحی محیط‌ها برای ایجاد حس اندوه و غم در کنار گرما و امید از تضادی رنگی بهره می‌برد؛ استفاده از رنگ‌های سرد و محیط‌های خاکستری، حس ویرانی و زوال را در جهان بازی تقویت می‌کند. در مقابل، نور آتش و جلوه‌های جادویی با درخشندگی خود از دل این فضای تیره بیرون می‌زنند و توجه بازیکن را به بخش‌های مهم محیط جلب می‌کنند. این تضاد رنگی به شکل‌گیری فضای بصری خاص Dark Souls III کمک می‌کند و با مضمون اصلی بازی، یعنی جهانی رو به زوال که هنوز نشانه‌هایی از حیات در آن باقی مانده است، هماهنگی دارد.

به همین دلیل، بسیاری از دشمنان و باس‌های Dark Souls III در عین خطرناک بودن، حس فرسودگی، غم و عظمت ازدست‌رفته را منتقل می‌کنند؛ از شوالیه‌های زره‌پوشی که سال‌ها جنگ آن‌ها را فرسوده کرده، تا موجوداتی با اندام‌های تغییرشکل‌یافته که هنوز نشانه‌هایی از شکوه گذشته را در خود دارند. جزئیات زره‌ها، سلاح‌ها و انیمیشن‌های قابل‌تشخیص دشمنان نه تنها به خوانایی مبارزات کمک می‌کند، بلکه حس «زیبایی پژمرده» (withered beauty) را که میازاکی برای این بازی در نظر گرفته بود، تقویت می‌نماید.

 

نورپردازی یکی از عناصر مهم در ایجاد فضای بازی است. تفاوت میان محیط‌های تاریک و منابع نور ( از آتشدان‌ها گرفته تا شعله‌ها و نورهای جادویی) باعث می‌شود محیط‌ها عمق بیشتری پیدا کنند و سایه‌ها و مه نیز در شکل‌گیری حس ناشناخته بودن مناطق نقش دارند و در برخی موقعیت‌ها بازیکن را وادار می‌کنند پیش از ورود به یک فضای جدید، اطراف خود را با دقت بررسی کند .

از نظر فنی، Dark Souls III در مقایسه با نسخه‌های قبلی پیشرفت محسوسی داشت، اما در همه بخش‌ها بی‌نقص نبود. برخی بافت‌ها در فاصله نزدیک همچنان کیفیتی پایین‌تر از انتظار نشان می‌دادند و پدیده Pop-in (ظاهر شدن ناگهانی اشیا و جزئیات محیطی) نیز در بعضی مناطق دیده میشود. عملکرد بازی روی کنسول‌ها در زمان انتشار کاملاً ثابت نبود و افت نرخ فریم و ناهماهنگی در نمایش فریم‌ها در برخی مناطق و مبارزات گزارش شد. نسخه پلی‌استیشن 4 با وضوح 1080p و نسخه ایکس‌باکس وان با وضوح  حدود 900p (که به 1080p ارتقا داده می‌شد) اجرا می‌شدند و هر دو هدف 30 فریم بر ثانیه را دنبال می‌کردند. در مقابل، نسخه رایانه‌های شخصی امکان اجرای بازی با نرخ 60 فریم بر ثانیه و تنظیمات گرافیکی متنوع‌تری را فراهم می‌کرد، هرچند اجرای روان آن به سخت‌افزار و وضعیت فنی بازی وابسته بود.

در مجموع، گرافیک Dark Souls III بیش از آنکه به دنبال نمایش فناوری‌های خیره‌کننده باشد، بر طراحی هنری بدون انقضاء، معماری باشکوه و نورپردازی متناسب با فضای داستانی تکیه دارد. بازی از نظر فنی مشکلاتی داشت، اما این محدودیت‌ها مانع شکل‌گیری جهانی نشدند که همچنان از نظر اتمسفر، طراحی دشمنان و چشم‌اندازهای فراموش‌نشدنی جایگاه ویژه‌ای در میان آثار فرام‌سافتور دارد.

نظر منتقدان درباره Dark Souls III

بازی Dark Souls III هنگام انتشار در سال 2016 با استقبال گسترده منتقدان روبه‌رو شد. بسیاری از رسانه‌ها آن را یکی از بهترین آثار فرام‌سافتور و پایانی شایسته برای سه‌گانه دارک سولز دانستند. مبارزات سریع و چالش‌برانگیز، طراحی باس‌ها، اتمسفر تاریک، تنوع محیط‌ها و روایت غیرمستقیم از مهم‌ترین نقاط قوت بازی بودند. در مقابل، برخی منتقدان معتقد بودند که بازی بیش از اندازه به فرمول نسخه‌های پیشین وابسته است و در طراحی مراحل و نوآوری به‌اندازه کافی پیشرفت نمی‌کند.

IGN بازی را پایانی شایسته برای مجموعه می‌دانست. در جمع‌بندی نقد این رسانه، تاکید اصلی بر این بود که Dark Souls III با معرفی مهارت‌های ویژه سلاح‌ها، مبارزات را متنوع‌تر کرده، بدون اینکه دقت و ظرافت سیستم مبارزه مجموعه را از بین ببرد. محیط‌های باشکوه لوتریک، اکتشاف مناطق خطرناک و نبرد با دشمنان و باس‌های قدرتمند نیز از نقاط قوت اصلی بازی بودند.از نگاه IGN، بازی در برخی تغییرات جدید کاملاً موفق عمل نمی‌کند، اما در مجموع تجربه‌ای قدرتمند ارائه می‌دهد که هم برای طرفداران قدیمی و هم برای کسانی که به دنبال ورود به مجموعه هستند، ارزشمند است..

2. PC Gamer — امتیاز 94 از 100

PC Gamer یکی از تحسین‌آمیزترین نقدها را برای بازی منتشر کرد. جیمز داونپورت (James Davenport)، منتقد این رسانه، Dark Souls III را بهترین نسخه مجموعه تا آن زمان می‌دانست. در جمع‌بندی نقد او، طراحی گسترده مراحل، مبارزات هیجان‌انگیز و روایت غیرمستقیم و چندلایه، سه ستون اصلی موفقیت بازی بودند.نکته مهم در نقد PC Gamer این بود که ارزش بازی را نمی‌توان فقط به دشواری آن نسبت داد. به اعتقاد داونپورت، بازی بازیکن را وادار می‌کند محیط‌ها و اشیای اطرافش را مانند بخش‌هایی از یک روایت بررسی کند، درباره سرنوشت شخصیت‌های جهان لوتریک کنجکاو شود و حتی به این پرسش فکر کند که آیا نجات دادن چنین جهانی اساساً ارزش این همه فداکاری را دارد یا خیر.او همچنین از شخصیت‌پردازی غیرمستقیم بازی تمجید کرد. شخصیت‌ها از طریق گفت‌وگوها، رفتارها، طراحی ظاهری و توضیحات آیتم‌ها به‌تدریج شناخته می‌شوند و انگیزه‌هایشان همیشه روشن و قطعی نیست. این شیوه روایت به جهان بازی عمق می‌دهد و باعث می‌شود اکتشاف صرفاً راهی برای پیدا کردن آیتم‌های بهتر نباشد.

3. GameSpot — امتیاز 8 از 10

مایک ماهاردی (Mike Mahardy)، منتقد GameSpot، بازی را اثری ارزشمند می‌دانست که در آن پیشروی از شکست‌های پی‌درپی به پیروزی‌های دشوار، هسته اصلی تجربه را تشکیل می‌دهد. او از طراحی مراحل، مبارزات نفس‌گیر، باس‌های خلاقانه و محیط زیبای بازی تمجید کرد. به‌خصوص، تنوع دشمنان و نیاز به شناخت الگوهای حمله آن‌ها باعث می‌شد بازیکن برای زنده ماندن، صرفاً به سرعت واکنش تکیه نکند و رویکرد خود را با هر موقعیت تطبیق دهد.بااین‌حال، GameSpot انتقادهای مشخصی هم داشت. از نظر ماهاردی، برخی باس‌های بخش‌های پایانی بیش از اندازه به الگوهای دشمنان قبلی شباهت داشتند و تعدادی از مناطق انتهایی نیز جذابیت اکتشافی مراحل ابتدایی را نداشتند. او همچنین از مشکلات دوربین در فضاهای تنگ و عملکرد گاهی نامطمئن قابلیت قفل روی دشمنان انتقاد کرد؛ مشکلاتی که در مبارزات دقیق و سریع می‌توانستند آزاردهنده باشند.در بخش داستان نیز منتقد به مضمون تنهایی و بهای فداکاری توجه داشت. به اعتقاد او، داستان بازی با وجود روایت مبهم و غیرمستقیم، پرسش‌های مهمی درباره قهرمانان، اسطوره‌ها و هزینه حفظ میراث گذشته مطرح می‌کند. در نتیجه، پایان‌بندی‌های بازی بیش از آنکه حس پیروزی بی‌قیدوشرط ایجاد کنند، بر تنهایی مسیر انتخاب‌شده تاکید دارند.

4. Polygon — امتیاز 7 از 10

فیل کولار (Phil Kollar)، منتقد Polygon، برخلاف سه رسانه قبلی نگاه انتقادی‌تری به بازی داشت. نکته اصلی نقد او این بود که کیفیت تجربه Dark Souls III تا حد زیادی به این بستگی دارد که بازیکن از مجموعه چه انتظاری دارد. اگر جذابیت اصلی دارک سولز برای کسی مبارزات دشوار، نبرد با دیگر بازیکنان و تنوع سلاح‌ها باشد، نسخه سوم همچنان تجربه‌ای سرگرم‌کننده ارائه می‌دهد؛ اما اگر اکتشاف و کشف مسیرهای مخفی و پیچیده مهم‌ترین بخش تجربه او باشد، احتمال دارد از این نسخه رضایت کمتری داشته باشد.کولار معتقد بود بازی در سه زمینه مهم، یعنی طراحی جهان، ریتم پیشروی و فناوری مورد استفاده، به سطح مورد انتظار نمی‌رسد. یکی از انتقادهای اصلی او به نحوه طراحی محیط‌ها و ارتباط میان مناطق مربوط می‌شد. از نگاه او، بازی در مقایسه با نسخه نخست، بخشی از جذابیت کشف مسیرهای تو‌در‌تو و جهان به‌هم‌پیوسته را از دست داده بود. در نتیجه، اکتشاف برای بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای مبتنی بر کشف مداوم رازهای محیطی هستند، ممکن است به‌اندازه گذشته رضایت‌بخش نباشد.این نقد به معنای ضعیف دانستن مبارزات بازی نبود؛ Polygon نیز جذابیت نبردها و بخش چندنفره را قبول داشت. اختلاف اصلی بر سر این بود که آیا کیفیت مبارزات برای جبران کاستی‌های طراحی جهان کافی است یا خیر. برخلاف PC Gamer که روایت محیطی و اکتشاف را از نقاط قوت اصلی بازی می‌دانست، Polygon احساس می‌کرد این جنبه‌ها به‌اندازه کافی پیشرفت نکرده‌اند.

((بازی در نهایت موفق به کسب عنوان بهترین بازی سال شد))

در مجموع، منتقدان Dark Souls III را یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی اکشن سال 2016 و پایانی قدرتمند برای سه‌گانه دارک سولز می‌دانستند. بازی توانست با حفظ هویت اصلی مجموعه و بهبود سرعت مبارزات، طراحی باس‌ها و کیفیت بصری، تجربه‌ای صیقلی و به‌یادماندنی ارائه دهد. مهم‌ترین انتقادها نیز به کمبود نوآوری بنیادین، برخی محدودیت‌های طراحی مراحل و مشکلات فنی مربوط می‌شد.

تفاوت امتیازها نشان می‌دهد که ارزیابی بازی تا حد زیادی به انتظارات منتقدان بستگی داشت: کسانی که به دنبال تجربه‌ای آشنا اما بهبودیافته از فرمول سولز بودند، معمولاً بسیار راضی بودند؛ درحالی‌که منتقدانی که انتظار تحول بیشتری در طراحی جهان و ساختار بازی داشتند، دیدگاه محتاطانه‌تری ارائه کردند. بااین‌حال، میانگین 89 از 100 در متاکریتیک نشان می‌دهد که استقبال منتقدان از بازی به‌طور کلی بسیار مثبت بود.